GLYCINE

Eugene Meylan był już znany w zegarmistrzostwie w 1910 roku. Swoją firmę produkującą zegarki otworzył jednak dopiero w 1914r w Bienne. "La Glycine" miała wówczas inne logo niż znamy je obecnie.  Produkcja firmy przeszła gruntowną modyfikację w 1930r po tym, jak Eugene Meylan wynalazł automatyczny moduł mechanizmu. Rok później działalność rozpoczęła fabryka mechanizmów Eugene Meylan Grenoble, Le Chaux de Fonds. W swoim pierwszym roku działalności, przedsiębiorstwo zastrzegło 13 nowych własnych kalibrów, głównie podłużnych do damskich zegarków naręcznych oraz do zegarków kieszonkowych. Mechanizmy te cechował niewielki rozmiarem które umożliwiały Glycine wprowadzenie na rynek malutkich zegarków w kopertach ze złota i platyny, jak również wysadzanych diamentami.

W 1952 zadebiutował model VACUUM, charakteryzujący się niezwykłą odpornością na wodę oraz uderzenia. Zegarek, projektowany z myślą o długotrwałym wykorzystywaniu w niesprzyjających warunkach, zamykany był próżniowo dzięki czemu nie wymagał przeglądów a mechanizm w zasadzie się nie zużywał.

W 1953 miała miejsce premiera kultowego modelu AIRMAN. Jego koncepcja zrodziła się na pokładzie samolotu DC4, lecącego z Bangkoku do Kalkuty który okazał się studiem projektowym zaś rolę projektantów odegrali piloci owego DC4.

Kluczowe elementy zegarka miały stanowić: automatyczny mechanizm, 24-godzinne wskazanie czasu, druga strefa czasowa oraz indeksy ze świecącej w ciemnościach substancji. W niektórych modelach zastosowano innowacyjny system „stop sekundy” zwany „hack system” służący do dokładnego ustawiania czasu. Należy zwrócić uwagę, że wtedy było to rozwiązanie innowacyjne. Premiera Glycine Airman okazała się spektakularnym sukcesem a zegarek w latach 50-tych oraz 60-tych XX wieku masowo zasilił armię amerykańską, także podczas wojny w Wietnamie. Był to pierwszy zegarek wskazujący czas niezależnie w kilku strefach czasowych oraz pierwszy zegarek w 24-godzinnym formacie.